Drobiazgi kultury. „ECHO”

Czytaj dalej
Zofia Gołubiew

Drobiazgi kultury. „ECHO”

Zofia Gołubiew

Szanowni Państwo, czy często spotykacie się Państwo z tym, że ktoś poświęca czas i wysiłek absolutnie bez-interesownie? Sądzę, że w dzisiejszych czasach chyba, niestety, niezbyt często, bo gdy spojrzeć dookoła, wszędzie tylko: „a za ile?”, „a czy to się opłaca?”, „a co z tego będę miał?”. Takie czasy.

Z wielką przyjemnością chcę więc opowiedzieć o grupie ludzi, którzy spotykają się co najmniej dwa razy w tygodniu po prostu po to, żeby być razem i wspólnie pośpiewać. Mowa o Krakowskim Towarzystwie Śpiewackim „Echo”. Ten znany chór męski obchodził przed dwoma tygodniami stulecie istnienia! Piękny jubileusz. Jest czego gratulować.

Pomysł założenia Chóru zrodził się w październiku 1919 roku w… krakowskiej restauracji „Pollera”. Ojcem-założycielem „Echa” był wybitny muzyk, kompozytor i pedagog, Bolesław Wallek-Walewski. Przez długie lata, aż do śmierci w 1944 roku, był też pierwszym dyrygentem Chóru.

Ta zmieniająca się z latami grupa kilkudziesięciu mężczyzn z uporem, bez żadnych profitów, podtrzymuje piękną tradycję swojego Towarzystwa spotyka się i uczy wciąż nowych pieśni i piosenek. Zmienia się skład Chóru, zmieniają się też dyrygenci - ostatnio męscy śpiewacy posłusznie i uważnie śledzą każdy gest drobnej młodej kobiety - dyrygentki.

„Echo” bierze udział w paru konkursach, bywa nagradzane, ale członkowie podkreślają, że nie o rywalizację i walkę o miejsca im chodzi, a przede wszystkim o miłe spotkania ze słuchaczami i z innymi chórami. Natomiast nie szczędząc własnego czasu, bardzo chętnie dają koncerty uświetniając różne uroczystości, śpiewając w licznych kościołach, przynosząc radość swoją sztuką mieszkańcom domów pomocy społecznej itd.

Panowie mają w repertuarze zarówno poważne pieśni patriotyczne, legionowe, kościelne, jak i lekkie - np. lwowskie, krakowskie, przeboje międzywojenne, a nawet piosenki ludowe i kolędy.

Obecnie „Echo” wspomagane jest życzliwością miejskiego Centrum Kultury Podgórze, gdzie odbywają się próby. Ale to jedyne wsparcie, jakie otrzymuje - żadnych gaży, żadnych premii ani prezentów. Jak powiedziałam - dość wyjątkowy przykład bezinteresowności, czystej przyjemności śpiewania i spotykania się z kolegami. Wszystko to czynią con amore. Życzmy więc kolejnych stu lat z taką miłością do muzyki!

I na koniec - optymizmem napawa wiadomość, że liczba takich amatorskich (w pełnym tego słowa znaczeniu) chórów i podobnych zespołów z roku na rok znacząco wzrasta. To wspaniale!

Zofia Gołubiew

Dodaj pierwszy komentarz

Komentowanie artykułu dostępne jest tylko dla zalogowanych użytkowników, którzy mają do niego dostęp.
Zaloguj się

plus.dziennikpolski24.pl

cena obniżona -50%

Dostęp do gazety online na 30 dni za połowę ceny

19,50 39,00

Czytaj aktualną gazetę w formacie PDF bez wychodzenia z domu. Pobierz ją i podziel się z bliskimi. Bądźcie na bieżąco z informacjami!

Kup teraz

Polska Press Sp. z o.o. informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.

Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

© 2000 - 2020 Polska Press Sp. z o.o.