Dramaty millenialsa. Lśniący przedmiot pożądania

Czytaj dalej
Aleksandra Suława

Dramaty millenialsa. Lśniący przedmiot pożądania

Aleksandra Suława

Mieszkałam w Paryżu z koleżanką, która miała koleżankę, której koleżanka złapała Pana Boga za nogi. W tym przypadku oznaczało to znalezienie pracy lepiej płatnej i mniej absorbującej niż kelnerowanie albo pilnowanie dzieci. Owa szczęściara porządkowała paryżanom szafy. „To co robimy madame z tą torebeczką? Zostawiamy czy wyrzucamy? Wyrzucamy? Doskonale! A etolka? Też do kosza? Wyśmienicie! 15 euro za godzinę proszę”.

Pięć lat temu, w studenckim gronie, koleżanka była legendą. Dzisiaj za takie usługi brałaby trzy razy więcej, miała konto na Instagramie i nazywała siebie „cleanfluencerką”. I wcale nie byłaby jedyna.

Moda na sprzątaczy - celebrytów zaczęła się od Japonki, Marie Kondo. Marie w swoich balerinach, kolorowych spódnicach za kolano i zapinanych na guziczki sweterkach wygląda uroczo, ale to twarda babka. Emerytom bez litości każe wyrzucać hałdy bożonarodzeniowych ozdób, mężczyznom odbiera ich kolekcje kart z baseballistami, kobietom zwoje szalików, a ludziom płci obojga ozdobne poduszki i porcelanowe figurki.

Co ważne, nie chodzi tu o zwykłe sprzątanie, ale o „odzyskiwanie szczęścia poprzez ład”. Zgodnie z metodą „KonMari” zostawiamy bowiem tylko te rzeczy, których widok rozpala w naszych sercach „iskierkę radości”, a pozostałym, przed wyrzuceniem, w skupieniu dziękujemy za to, że wiernie nam służyły. Sprzątanie z Marie Kondo to nie jest bułka z masłem.

A mimo tego pokochały ją tłumy. Na Instagramie: 2 miliony obserwujących, na YouTube: 7 milionów, książki: przetłumaczone na ponad 10 języków. Nic więc dziwnego, że w ślad za Mary ruszyli inni. I nie chodzi tu tylko o telewizyjne formaty w rodzaju „Perfekcyjnej pani domu”. Dzisiaj na Instagramie zdjęcia ułożonych kolorami majtek, poskładanych w kostkę skarpetek, prześcieradeł bez jednej fałdki, a nawet gąbek, ścierek i lateksowych rękawiczek, robią furorę nie mniejszą niż selfie z Bali.

Można by - dowiedziawszy się o tym fenomenie - usiąść i zapłakać nad kondycją świata. Ale można też uznać, że Marie Kondo i jej naśladowcy są kontynuatorkami misji tzw. kobiecych magazynów, których redakcje od XIX wieku tłumaczyły kolejnym pokoleniom, jak wywabić plamę z barszczu i usunąć tłuszcz z brytfanny. Bo, jak widać, świat się zmienia, a lśniąca podłoga nadal pozostaje dla niektórych przedmiotem pożądania.

Tutaj się czyta. Bez reklam.

Tak jak w kiosku. Kupując prenumeratę cyfrową, możesz czytać codzienne wydanie Dziennika Polskiego.

Co zyskujesz:

  • dostęp do wszystkich treści Dziennika Polskiego
  • codzienne e-wydanie Dziennika Polskiego
  • artykuły, reportaże, wywiady i multimedia
  • co tydzień nowy numer Ekstra Magazynu
Aleksandra Suława

Dodaj pierwszy komentarz

Komentowanie artykułu dostępne jest tylko dla zalogowanych użytkowników, którzy mają do niego dostęp.
Zaloguj się

plus.dziennikpolski24.pl

Polska Press Sp. z o.o. informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.

Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

© 2000 - 2019 Polska Press Sp. z o.o.